Methode:
24 personen namen deel aan het onderzoek. 12 met chronische pijn en de andere 12 fungeerden als de controle groep. Van alle 24 personen werden voor aanvang van de APS behandeling bloedmonsters genomen.
Na elke APS behandeling.werd weer onmiddellijk bloed afgenomen evenals een uur na de vijfde en laatste behandeling.
De APS behandelingen werden dagelijks, 5 dagen achtereen uitgevoerd.

Resultaat:
Bèta-endorfine concentraties lieten een toename zien van 400% in de groep die pijn had, terwijl de controle groep een 60% vermeerdering vertoonde.
Ook de Leucine-enkefaline plasma concentraties vermeerden in lichte mate met APS therapie in de pijngroep.
APS behandeling had geen effect op de controlegroep.

Conclusie:
De reden voor de progressieve toename van leucine-enkefaline na APS therapie wordt toegeschreven aan tot op heden onbekende effecten van specifieke elektrische prikkels, van een bepaalde duur en kwaliteit, met als resultaat pijn vermindering.
Gecombineerd met de toename van de bèta-endorfine concentraties zoals gebleken is uit deze studie, kan leucine-enkefaline intern betrokken zijn bij de verlichting van chronische pijn bij mensen.
Leucine-enkefaline heeft n.l ook een remmende invloed op het vrijkomen van "Substance P", deze veronderstelling verdient echter nog nader onderzoek.

In dit onderzoek uitgevoerd door Prof. D.H. van Papendorp, Univ. Van Pretoria zijn de effecten van APS therapie op endogene opioiden, dit zijn lichaamseigen pijnstillers, onderzocht. De resultaten tonen de werking van APS therapie duidelijk aan. Ten opzichte van een controlegroep bleek de plasma bèta-endorfine concentraties significant verhoogd.

De leucine-enkefaline concentraties waren verhoogd na APS behandeling.

Doel:
Onderzoek verrichten naar de pijnstillende effecten van APS therapie bij 40 patiënten met osteo-artritis = ontsteking van botten en gewrichten.
Deze patiënten waren uitgekozen uit een groep patiënten die op de wachtlijst stonden voor een "nieuwe knie".

Methode:
Dubbelblind placebogecontroleerde studie waarbij de mate van de pijn, door de patiënt zelf aangegeven pijn, ochtendstijfheid en nachtelijke pijn werd gemeten.

Resultaat:
APS therapie vermindert de pijn, ochtendstijfheid en nachtelijke pijn overduidelijk.

Conclusie:
Prof.AE Bunn: "Het feit dat de testgroep gekozen was uit verschillende osteo-artritis patiënten die allen een vervangende knie nodig hadden maakt het resultaat van dit onderzoek erg indrukwekkend"

Prof. L Meyers: "Het onderzoek heeft laten zien dat er een belangrijke afname van de pijn, de ochtendstijfheid en de nachtelijke pijn is geconstateerd tussen de eerste en de derde behandeling met APS therapie.

Deze resultaten zijn in lijn met de conclusie van het onderzoek van Ngok Cheng (1982).
Hierbij werd het effect gemeten van MET-stromen = Microcurrent Electrical Therapy op weefsel.

Conclusie:
de productie van ATP wordt fors verhoogd en versneld weefselherstel vindt plaats door toegenomen eiwit synthese en aminozuur transport in de lichaamscellen.
APS is een speciale vorm van MET-stroom, vanwege het mono-fasisch karakter van APS en het feit dat de impuls vorm de lichaamseigen actiepotentiaal simuleert.

Resultaat:
Na slechts twee behandelingen begonnen de wonden al tekenen te vertonen van granulatie, dit is de vorming van nieuw weefsel, ook was de hoeveelheid wondvocht afgenomen. Daarna begonnen de wonden vanuit de randen dicht te groeien en vormde zich nieuw epitheel (huid).
Een grote wond was na drie maanden volledig dichtgegroeid en bedekt met epitheel.

Conclusie:
De verbetering van de wondgenezing was verbazingwekkend!
De pijn is geheel verdwenen.

Resultaten:
In alle gevallen werd goede pijnvermindering geobserveerd, soms was de pijn vermindering slechts gering maar blijkbaar toch van grote waarde want een patiënt die al dagen niet had kunnen slapen van de pijn viel tijdens de behandeling in slaap.